Danas su Olimpijske Igre najveći sportski događaj na našoj planeti, s obzirom da nijedno drugo takmičenje nema toliki broj učesnika – na poslednjoj Zimskoj Olimpijadi učestvovale su selekcije iz 90 zemalja, a poslednje Letnje Igre imale su 206 zemalja učesnica.
Moderne Olimpijske Igre se održavaju na svake 4 godine, do 1992. godine i Letnje i Zimske Igre su se održavale u istoj godini, od tada su Olimpijade razdvojene, pa se tako sada na svake dve godine održavaju Olimpijske Igre.
Drevne Olimpijske Igre su imale takmičenja isključivo u atletici, održavane su u čast vrhovnog boga starih Grka – Zevsa, na njima su učesnici bili predstavnici gradova-država stare Grčke. Prve antičke Igre održane su 776. godine pre nove ere, njihovo održavanje nije prekinuto ni kada je Grčka pala pod vlast Rima. Igre su održavane sve do 393. godine kada je istorijski zabeležena poslednja Olimpijada antičkog doba.
Tokom 19. veka, bilo je više takmičenja koja su u svom nazivu imala reč “Olimpijske igre”. Francuski pedagog i istoričar Pjer de Kuberten, je inspirisan arheološkim nalazima o drevnim Igrama u staroj Grčkoj kao i takmičenjima koja su počela da se održavaju u Britaniji, od 1889. godine počeo intenzivno da radi na stvaranju međunarodnog olimpijskog pokreta. Pet godina kasnije, 1894. godine, osnovan je Međunarodni Olimpijski Komitet – MOK. Osnivački kongres MOK-a održan je u Parizu, tom prilikom je odlučeno da se prva moderna Olimpijada održi u Atini 1896. godine, dok je za domaćina Igara 1900. godine izabran Pariz.
Prve moderne Olimpijske Igre otvorene su u Atini 6. aprila 1896. godine, na njima su učestvovali sportisti iz 14 zemalja, koji su se takmičili u 43 discipline iz 9 sportova. Najuspešniji sportista prve Olimpijade bio je Nemac Karl Šuman koji je osvojio 4 zlatne medalje.
Sledeća Olimpijada, u Parizu 1900. godine, okupila je 997. sportista iz 24 zemlje, ali je trajala čak 5 i po meseci, od 14. maja do 28. oktobra. Treće po redu Olimpijske Igre, održane 1904. godine, po prvi put su za domaćina imale grad van Evrope, ova Olimpijada održana je u Sent Luisu u Sjedinjenim Američkim Državama.
London je 1908. godine bio četvrti domaćin Olimpijade, te Igre su ostale upamćene po najdužem trajanju – takmičenja su se održavala tokom 6 meseci i 4 dana ali i po tome što je na otvaranju po prvi put u istoriji održan defile takmičara. Na ovoj Olimpijadi, premijerno je održano takmičenje u jednom zimskom sportu – Umetničkom klizanju.
Nakon Londona, sledeći domaćin je bio Stokholm 1912. godine, na ovoj Olimpijadi su učestvovala i dvojica sportista Kraljevine Srbije, Dušan Milošević i Dragutin Tomašević, koji su se takmičili u atletskoj trci na 100 metara, odnosno u maratonu.
Olimpijada predviđena za 1916. godinu u Berlinu je otkazana zbog izbijanja Prvog Svetskog rata. Prve Olimpijske Igre nakon završetka rata održane su 1920. godine u Antverpenu, na njima je učestvovalo i 12 sportista Kraljevine SHS. Naši sportisti su prvu Olimpijsku medalju osvojili na Olimpijadi u Parizu 1924. godine, koji je postao prvi grad koji je 2 puta bio domaćin Olimpijade. Prvo odličje bilo je ono najsjajnije – zlatnu medalju za Kraljevinu SHS osvojio je gimnastičar Leon Štukelj na vratilu. Ovaj slavni sportista je na istoj Olimpijadi osvojio još jedno zlato, u gimnastičkom višeboju. Leon Štukelj je na sledećoj Letnjoj Olimpijadi u Amsterdamu 1928. godine osvojio još 3 medalje: jednu zlatnu i 2 bronzane, u Berlinu 1936. godine osvojio je jednu srebrnu medalju.
U sklopu Letnje Olimpijade u Parizu 1924. godine, u gradu Šamoni koji se nalazi u Alpima u istočnoj Francuskoj, održana je “Internacionalna nedelja zimskih sportova” koju je kasnije Međunarodni Olimpijski Komitet proglasio kao prve Zimske Olimpijske Igre. Kraljevina SHS je imala četvoro sportista učesnika Igara u Šamoniju. U Sent Moricu u Švajcarskoj je 1928. godine održana druga Zimska Olimpijada, ovoga puta kao samostalno takmičenje a ne kao deo Letnjih Igara kao što je to bio slučaj 1924. godine. Od Igara u Sent Moricu, Zimska Olimpijada se redovno održava kao samostalan sportski događaj.
Lejk Plesid, grad u Američkoj saveznoj državi Njujork, bio je prvi domaćin Zimske Olimpijade van Evrope, ove Igre su održane 1932. godine. To je bila prva od četiri Zimske Olimpijade koje su organizovale Sjedinjene Američke Države.
Izbijanje Drugog Svetskog rata je ponovo dovelo do prekida u održavanju Olimpijskih Igara. Zbog rata su otkazane Letnje Igre 1940. godine čiji domaćin je trebao biti Tokio, i 1944. godine kada je održavanje dodeljeno Londonu, kao i Zimske Igre 1940. godine čije je domaćinstvo dobio Japanski grad Saporo, i 1944. godine kada je grad domaćin trebao biti Kortina d’Ampeco u Italiji.
London je ugostio prve Letnje posleratne Igre 1948. godine, prva Zimska Olimpijada nakon rata održana je iste godine u Sent Moricu, koji je tako postao prvi grad sa 2 domaćinstva Zimskih Olimpijskih Igara. Olimpijada u Londonu donela je Jugoslaviji prvu medalju kada su u pitanju ekipni sportovi – srebro je osvojila fudbalska reprezentacija. Pored fudbalera, medalju je u Londonu osvojio i atletičar Ivan Gubijan, koji se takođe okitio srebrom, u disciplini bacanje kladiva.
Prva zlatna medalja za naše Olimpijce nakon rata osvojena je u Helsinkiju 1952. godine, kada je četverac u veslanju bio najbolji u disciplini Skif. Sem Igara u Melburnu 1956. godine, Olimpijci Jugoslavije su na svim ostalim igrama uvek osvojili barem jedno zlato. Najuspešnija Olimpijada za naše sportiste bile su Igre u Los Anđelesu 1984. godine kada je osvojeno 18 odličja: 7 zlatnih, 4 srebrne i 7 bronzanih medalja.
Jugoslavija je bila domaćin jedne od Olimpijada, u periodu od 8. do 19. februara 1984. godine, Sarajevo je bilo domaćin XIV Zimskih Olimpijskih Igara. Na ovoj Olimpijadi, osvojena je prva medalja na Zimskim Igrama za naše sportiste, skijaš Jure Franko je osvojio srebro u veleslalomu. Zimske Olimpijske Igre u Kalgariju 1988. godine donele su Jugoslaviji još tri odličja, dve srebrne i jednu bronzanu medalju.
Barselona je bila domaćin Letnjih Igara 1992. godine, iste godine je Albertvil u Francuskoj bio domaćin Zimskih Igara, Međunarodni Olimpijski Komitet je doneo odluku da se ubuduće Letnja i Zimska Olimpijada ne održavaju u istoj godini, pa su tako naredne Zimske Igre održana za 2 godine – 1994. godine Lilehamer u Norveškoj je ugostio 17. Zimsku Olimpijadu.
Srbija je na Olimpijadi u Pekingu 2008. godine po drugi put nastupila kao samostalna država. Prvu Olimpijsku medalju za Srbiju osvojio je plivač Milorad Čavić, koji je u u trci na 100 metara delfin stilom osvojio srebro. Pored Čavića, medalje u Pekingu 2008. godine za Srbiju su osvojili Novak Đoković i Vaterpolo reprezentacija koji su se okitili bronzanim medaljama.
London je po treći put bio domaćin Olimpijade 2012. godine, a Srbija je dočekala prvo Olimpijsko zlato, Milica Mandić je osvojila najsjajnije odličje u Tekvondou u kategoriji preko 67 kilograma.
Prošle Letnje Igre, čiji je domaćin bio Tokio, bile su najuspešnije za Srbiju, osvojeno je 9 medalja: 3 zlatna, 1 srebrno, i 9 bronzanih odličja. Ponovo je zlato osvojila Milica Mandić, najsjajniju medalju osvojila je i Jovana Preković u karateu, kao i Vaterpolo reprezentacija. Srebrnu medalju Srbiji je doneo Damir Mikec u streljaštvu, bronzane medalje su osvojili: ženska Odbojkaška reprezentacija, Tijana Bogdanović u Tekvondou, Zurab Datunašvili u Rvanju, Basket 3×3 reprezentacija i Milenko Sebić u streljaštvu.
Naredne Letnje Olimpijske Igre su zakazane za sledeću 2024. godinu u Parizu, domaćin sledeće Zimske Olimpijade biće Milano i Kortina d’Ampeco u Italiji 2026. godine.